Dicle’nin düşlerine karışmış bir dua gibi akar zaman,
Bir yakarıştır Diyarbekir.
Ahmed Arif’in sesinde yankılanan bir yürek fırtınasıdır,efkârdır.
Aşka geçit vermeyen bir rüzgârdır Diyarbekir.
Hevsel’de umut çiçeğidir, Karacadağ’da Karaca Çarşığıinadına diri kalan.
Bir sabır yumağıdır Diyarbekir.
İpek yoludur, masaldır, kelamdır,
Yüzü tarih, sesi ağıt, kalbi sevda, kadim bir anlatıdır Diyarbekir.
Surların gölgesinde yarım kalmış aşklar kentidir, sırdaştır.
Kavuşmaları, ayrılıkları sarmaş dolaştır Diyarbekir.
Her sokağı, bir şiirin dizesinde çamaşır iplerine asılı rüzgâr sesidir.
Bir sokak lambasının loş ışığıdır Diyarbekir
Güldür, küldür, sözdür Diyarbekir.
Şairdir, ozandır, gezgindir Diyarbekir.
Sevdanın kalbidir, kelimelerin gölgesi, leyleklerin yuvası,
Bir mevsim kaç döngüsüdür Diyarbekir
Gecesi sürmeli, gündüzü dertli, sabahı umutludur,
Candır Diyarbekir.
Feride’dir, mektuptur, hüzündür, şiirdir,
Sayfalar dolusu yürektir Diyarbekir.
Bir nehre bakmaktır, bir köprüde bitiştir.
Sevmenin bile ağır geldiği şehirdir, Diyarbekir.
Dicle’nin kıyısında bekleyen eski bir aşk mektubudur,
Her kazıda onu arkeologlar bulur, burkulur Diyarbekir.
Zamanın saygıyla geçtiği, ağır yürüdüğü bir kadim sestir Diyarbekir.
Küllerinden güller derlerim
Bağlardan bahçelere bir yoldur Diyarbekir.
Kapıları işlemelidir,
Her kapısı başka bir ayrılığa açılan eski bir şehirdir Diyarbekir.
Taş duvarların ardında saklı kalmış bir çocuk gülüşüdür, bilirim.
Yollarına bir çimen gibi serilirim, Ahh Diyarbekir.
Beşikler vermişim Nuh’a, salıncaklar hamaklar,
Havva ananın saçlarını öptüğü şehirdir Diyarbekir.
Masalımdır, mabedimdir, ninnimdir, sesimdir,
Kuş cıvıltıları, güvercin renkleriyle karışık bir rapsodidir Diyarbekir
Zamana basılmış mühürdür, başaktır, bileziktir.
Amida’nın büyük oğludur, Amid’in torunudur Diyarbekir.
Soğuk sular içtiğim testidir, su ve güneş saatidir,
Çeşmedir, sarnıçtır, Cezeri’dir Diyarbekir.
Sabah makamıdır, ezan vaktidir, gül ve ekmek çağrısıdır,
Bir gönül yarasıdır Diyarbekir.
Her köşesi, yarım kalmış bir vedanın izini taşır, közdür,
“Hoşça kal” demekle “Hoş geldin” arası bir sözdür Diyarbekir.
Bilgedir, merttir, yüreklidir, ariftir,
Hüzne ve sevdaya dair bir şiirdir Diyarbekir.
Ferman salmış
