Ünlü oyuncu Osman Wöber hayatını kaybetti!!!

Oyuncu ve yönetmen Osman Wöber, 62 yaşında hayata veda etti. 1988-1993 yılları arasında Adana Devlet Tiyatrosu, 1995-1998 yılları arasında ise İstanbul Devlet Tiyatrosu'nda müdürlük ve sanat yönetmenliği yapan Wöber'in ölüm haberini Zafer Algöz duyurdu.

KALP KRİZİNE YENİLDİ!!

Algöz, sosyal medya hesabından "Sevgili arkadaşımız Osman Wöber ani bir kalp kriziyle veda etmiş diye haber geldi az önce. Çok üzgünüm. Başımız sağ olsun." mesajını paylaştı. Wöber'in ölümü sanat dünyasında yankı uyandırdı.

USTA OYUNUCUN MESLEKTAŞI: ÇOK ÖZGÜNÜM!!!

Usta oyuncu, 'Kurtlar Vadisi'nde canlandırdığı 'Tuncay Kantarcı' karakteriyle hafızalarda yer edinmişti. Wöber, rol arkadaşı Abidin Yerebakan ile Türk televizyonlarının unutulmaz ikililerinden biri oldu. Wöber'in ölümünün ardından Yerebakan da, "Başımız sağ olsun. Çok üzgünüm…" dedi.

''SOKAKTA BAKTIĞI BİR KÖPEĞİ VARDI''

Wöber'in aynı zamanda komşusu olan tiyatrocu Nedim Saban'ın sosyal medya hesabından paylaştığı anısı duygulandırdı. Saban, şu ifadelere yer verdi:

​​​​​​​Meslektaşım Osman Wöber’i kaybetmişiz. Ne kadar erken, ne kadar acı bir haberle uyandım sabaha. Osman komşum da aynı zamanda. Sabah erken saatte köpeklerimizi parka götürme yarışımız vardı. Hatta eski köpeğim Pinyon’un ısırdığı tiyatrocu dostlarım arasındadır. Şu öyküyle hatırlamak isterim: Osman’ın sokakta da baktığı bir köpek vardı ve her sabah 06.45'de Osman’ın kapısında beklerdi. Yemeğini yer, gezer, Osman’ın köpekleriyle parkta oynar ve sonra ertesi sabaha kadar Maçka’dan Rumeli Caddesi'ne kadar sessiz sessiz giderdi.

Bu ayrılışa her sabah sessiz sessiz ağlar, ertesi gün 06.45 olmasını beklerdim . Bazı yağmurlu günlerde Osman ona kıyamaz, çok büyük olmayan evinin bir köşesini açardı. Tiyatro konusunda bazen ters düşerdik, varsın olsun, biz tiyatroyu mutlu insanlar, huzurlu canlılar, dengeli bir doğa için yapmıyor muyuz zaten, köpeklerden konuşalım derdik. Osman bir gün Ankara’ya taşınma kararı almıştı, vedalaştık. Ertesi sabah mahallede pek çok kişi şu öyküyü anlattı bana: Saat 06.45'de kapıda dikilen can, ezilme pahasıyla da olsa uzun süre koşmuş otomobilin ardından. Tabii ki Ankara’ya gidememiş ama ertesi sabah da Maçka’ya gelmemiş. Osman’ın güzel yüreğini bu örnekle anlatmak istedim. Şu an saate bakıyorum , tamamen tesadüf eseri neredeyse 06.45! Huzurlu uyu dostum. Özlemle...